Эта фотография сделана в сентябре 1941 года на полуострове Рыбачий, Заполярье. Обратите внимание на единственного солдата без каски: это командир орудия, мой дед, которому тогда было почти 22 года... От него я когда-то узнала, что есть на свете такой вот полуостров Рыбачий, который интересен не только географически - это самая крайняя северная точка европейской части России, но и исторически: почти 4 года (1941-1944) там шли ожесточённые бои Великой Отечественной Войны.
Моему деду довелось пройти тяжелый и долгий путь по дорогам второй мировой - от полуострова Рыбачий до западных границ СССР, испытать нечеловеческие условия пребывания на передовой под градом осколков и пуль, на лютом морозе и всё время в снегу вести непрерывные бои, не зная ни сна, ни отдыха, цепляясь за каждый бугор, за каждую деревушку, за каждый обгорелый дом и разбитый сарай, защищая свою Родину... Об этих страшнных событиях на Восточном фронте в Западной Европе почти ничего неизвестно, как и неизвестно то, какую жертву пришлось принести тогда Советскому Союзу на алтарь общей победы.
Победа свершилась 9 мая 1945 года. Она стала возможной благодаря невиданному единению советских людей. Порыв к ней объединил тогда всех: работягу и профессора, старика и ребёнка, русского и узбека, маршала Жукова и простого солдата, каким был мой дед... И как бы не менялись за последние годы оценки и даже факты советской и русской истории, убеждена, что День Победы останется неизменным, как память о героическом подвиге простого человека. С Днём Великой Победы!
De foto boven aan deze pagina is genomen in september 1941 op het schiereiland Rybachy, in het poolgebied. Let op de enige soldaat zonder helm: het is mijn grootvader, die toen bijna 22 jaar oud was ... Van hem leerde ik over het bestaan van het schiereiland Rybachy, dat geografisch gezien het noordelijkste punt van het Europese deel van Rusland is en ook historisch belang heeft: tijdens de Tweede Wereldoorlog, die in Rusland zijn eigen naam heeft - Grote Patriottische Oorlog, woedden er 4 jaar lang hevige gevechten.
Mijn grootvader ging bijna de gehele oorlog door - van het schiereiland Rybachy tot de westelijke grenzen van de Sovjet-Unie. Hij heeft al de ontberingen van die oorlog doorstaan: onmenselijke omstandigheden aan het front, onder een regen van granaatscherven en kogels, de strijd in bittere kou en constante sneeuw zonder slaap en rust. Hij wist wat het betekende te vechten voor elke heuvel, voor elk dorp, voor elk verbrand huis en kapotte schuur. Deze verschrikkelijke gebeurtenissen aan het oostfront zijn vrij onbekend in West-Europa, net zoals de zware tol die de Sovjet-Unie voor de overwinning betaalde... Voor de geïnteresseerden raad ik aan de film "The Unknown War" van Russische en Amerikaanse regisseurs te bekijken. Deze film is speciaal voor een westers publiek gemaakt (bijv. op youTube)
De overwinning werd uitendelijk behaald op 9 mei 1945. Dat was mogelijk dankzij de ongeziene eendracht van het Sovjet-volk. De wil om te winnen verenigde toen al de mensen: arbeiders en professoren, ouderen en kinderen, Russen en Oezbeken, maarschalk Zhukov en de gewone soldaat zoals mijn grootvader ... De laatste jaren is de rol van de Sovjet-Unie in de Tweede Wereldoorlog opnieuw geevalueerd, net zoals een aantal feiten uit de Sovjet-geschiedenis. Persoonlijk denk ik dat de "Dag van de Overwinning" voor de Russen altijd zal gelden als herinnering aan de heldendaden van de gewone man...
Моему деду довелось пройти тяжелый и долгий путь по дорогам второй мировой - от полуострова Рыбачий до западных границ СССР, испытать нечеловеческие условия пребывания на передовой под градом осколков и пуль, на лютом морозе и всё время в снегу вести непрерывные бои, не зная ни сна, ни отдыха, цепляясь за каждый бугор, за каждую деревушку, за каждый обгорелый дом и разбитый сарай, защищая свою Родину... Об этих страшнных событиях на Восточном фронте в Западной Европе почти ничего неизвестно, как и неизвестно то, какую жертву пришлось принести тогда Советскому Союзу на алтарь общей победы.
Победа свершилась 9 мая 1945 года. Она стала возможной благодаря невиданному единению советских людей. Порыв к ней объединил тогда всех: работягу и профессора, старика и ребёнка, русского и узбека, маршала Жукова и простого солдата, каким был мой дед... И как бы не менялись за последние годы оценки и даже факты советской и русской истории, убеждена, что День Победы останется неизменным, как память о героическом подвиге простого человека. С Днём Великой Победы!
De foto boven aan deze pagina is genomen in september 1941 op het schiereiland Rybachy, in het poolgebied. Let op de enige soldaat zonder helm: het is mijn grootvader, die toen bijna 22 jaar oud was ... Van hem leerde ik over het bestaan van het schiereiland Rybachy, dat geografisch gezien het noordelijkste punt van het Europese deel van Rusland is en ook historisch belang heeft: tijdens de Tweede Wereldoorlog, die in Rusland zijn eigen naam heeft - Grote Patriottische Oorlog, woedden er 4 jaar lang hevige gevechten.
Mijn grootvader ging bijna de gehele oorlog door - van het schiereiland Rybachy tot de westelijke grenzen van de Sovjet-Unie. Hij heeft al de ontberingen van die oorlog doorstaan: onmenselijke omstandigheden aan het front, onder een regen van granaatscherven en kogels, de strijd in bittere kou en constante sneeuw zonder slaap en rust. Hij wist wat het betekende te vechten voor elke heuvel, voor elk dorp, voor elk verbrand huis en kapotte schuur. Deze verschrikkelijke gebeurtenissen aan het oostfront zijn vrij onbekend in West-Europa, net zoals de zware tol die de Sovjet-Unie voor de overwinning betaalde... Voor de geïnteresseerden raad ik aan de film "The Unknown War" van Russische en Amerikaanse regisseurs te bekijken. Deze film is speciaal voor een westers publiek gemaakt (bijv. op youTube)
De overwinning werd uitendelijk behaald op 9 mei 1945. Dat was mogelijk dankzij de ongeziene eendracht van het Sovjet-volk. De wil om te winnen verenigde toen al de mensen: arbeiders en professoren, ouderen en kinderen, Russen en Oezbeken, maarschalk Zhukov en de gewone soldaat zoals mijn grootvader ... De laatste jaren is de rol van de Sovjet-Unie in de Tweede Wereldoorlog opnieuw geevalueerd, net zoals een aantal feiten uit de Sovjet-geschiedenis. Persoonlijk denk ik dat de "Dag van de Overwinning" voor de Russen altijd zal gelden als herinnering aan de heldendaden van de gewone man...
