Для меня 1 Мая – это праздник детства... Помню, как взрослые ходили на демонстрации с разноцветными воздушными шарами и маленькими красными флажками. Помню, как потом, став старше, мы сами ходили на демонстрацию всей школой. Помню, как заранее, по заданию учителей, ставили дома в бутылки с водой веточки деревьев, чтобы к 1 мая на них распустились молодые листочки. А потом мы ещё прикручивали к ним тонкой проволокой белые и розовые бумажные цветы. Помню ещё, что особенно нравилось громко и самозабвенно кричать «ура», проходя перед трибунами...
Дома был торт и другие вкусности, а по телевизору транслировались и наша городская демонстрация, и главный парад в Москве; и мы – гордые и счастливые - смотрели всё это в который раз, уплетая торт и гордясь до невозможности и своей страной, и «сплочённостью трудящихся»...
Позже, в 1992 году этот день переименовали в праздник Весны и Труда, символизирующий уже просто весеннее пробуждение природы, не несущее какой-либо идеологической окраски. Демонстрации стали не в чести, но так как от всенародного праздника осталось в наследство целых два выходных дня, то большинство как трудящихся, так и нетрудящихся граждан устремляются 1 мая на пикники, шашлыки и рыбалку.
Короче говоря, каждый русский сегодня по-своему отмечает этот праздник. Тем не менее, многие до сих пор помнят легендарный лозунг «МИР! ТРУД! МАЙ!» Так пусть же тот большой эмоциональный заряд, который вместили в себя эти слова, и по сей день приносит нам всем и мир, и прекрасный май, и радость от труда! С праздником всех, с Первомаем!!!
Voor mij is 1 Mei een feestdag uit mijn kindertijd... Ik herinner me dat de volwassenen naar de demonstraties trokken met kleurrijke ballonnen en kleine rode vlaggetjes. Ik herinner me dat we, toen we wat ouder waren, zelf naar die demonstraties gingen met de hele school. Ik herinner me ook dat we van de leerkrachten thuis takken in een fles water moesten steken, zodat ze tegen 1 Mei jonge groene blaadjes kregen. Daarna bevestigden we er witte en roze bloemen van papier aan met dunne ijzerdraad. Verder herinner ik me dat we het vooral leuk vonden om luid en enthousiast 'Hoera!' te roepen tijdens de demonstratie...
Thuis was er taart en andere lekkernijen en op TV werden de demonstratie van onze eigen stad en de belangrijkste parade in Moskou uitgezonden, terwijl wij - blij en tevreden taart achter de kiezen stekend - dit alles voor de zoveelste keer bekeken, vervuld van trots op ons land en de "solidariteit van de arbeiders"...
Later, in 1992, werd deze feestdag in Rusland omgedoopt tot de dag van "Lente en Arbeid". Nu staat hij in het teken van het ontwaken van de natuur in de lente, zonder enige ideologische lading. De demonstraties kunnen niet meer bekoren, en daarom besteden de Russen hun twee vrije dagen aan een picknick of een dagje vissen.
Kortom, iedereen viert 1 Mei op zijn eigen manier. Toch herinneren veel Russen zich nog de legendarische slogan: "Vrede! Arbeid! Mei!". Laat dus de positieve emoties die deze woorden de mensen ooit bezorgden ook vandaag vrede, een mooie mei en vreugde van het werk voor iedereen brengen! Gefeliciteerd, beste vrienden!

No comments:
Post a Comment